2010 : Συνέντευξη της Ιωάννας στο blog ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ – ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ (μέρος 2ο)

Ιωάννα Μπαλτσάκη: «Έχω κάνει και λάθος επιλογές» (μέρος 2ο)

Σε συνέντευξη σας άκουσα να λέτε ότι προτιμάτε την κωμωδία από το δράμα. Είναι λοιπόν δύσκολο να κάνεις κάποιον να χαμογελάσει την σημερινή εποχή;

«Όχι μόνο την σημερινή εποχή, αλλά ανέκαθεν. Ο άνθρωπος δύσκολα γελάει και εύκολα δακρύζει. Πόσο μάλλον σήμερα με τόσα προβλήματα που έχει στο κεφάλι του. Αυτό βέβαια που κάνει τη διαφορά σημαντική στο θέατρο, είναι να γελάει γιατί του αρέσει αυτό που βλέπει, να το χαίρεται κι έτσι να του βγαίνει το γέλιο αυθόρμητα και όχι γιατί αναγκάζεται να γελάσει».

Επιλέγετε τους ρόλους, ή οι ρόλοι επιλέγουν εσάς;

«Για έναν ηθοποιό ο ρόλος είναι αυτός που τον επιλέγει. Και ο ηθοποιός θα κληθεί να φανεί αντάξιός του».

Έχετε κάνει λάθος επιλογές στην μέχρι σήμερα καριέρα σας; Πράγματα για τα οποία έχετε μετανιώσει;

«Ναι, έχω κάνει λάθος επιλογές κι έχω μετανοιώσει για αρκετές από αυτές, γιατί μου στοίχησαν και οικονομικά και κυρίως στην ψυχολογία μου. Με τα χρόνια όμως μαθαίνεις ποιες συνεργασίες πρέπει ν’ αποφεύγεις στο χώρο μας και ποιες όχι».

Ένας ηθοποιός που υποδύεται διαφορετικούς χαρακτήρες, νιώθει ότι ζει πολλές ζωές;

«Πάνω στην σκηνή ναι. Κάθε φορά ζει μια καινούργια ζωή. Και κάθε φορά ζει πιο έντονα».

Οι χαρακτήρες που υποδύεστε σας επηρεάζουν στην προσωπική σας ζωή;

«Στην προσωπική μου ζωή; Όχι, δεν θα το έλεγα».

Τι είναι αυτό που κάνει ένα έργο, που έχει γραφτεί σε μια άλλη εποχή, ν’ αρέσει μέχρι σήμερα;

«Το θέμα που διαπραγματεύεται και ο τρόπος γραφής του».

Υπάρχει κάποια επιθυμία που δεν πραγματοποιήσατε λόγω του ότι γίνατε ηθοποιός;

«Την οικονομική μου ανεξαρτησία, έστω και σε μέτριο βαθμό. Αυτό δεν κατάφερα».

Υπάρχει κάποιος ηθοποιός, ή σκηνοθέτης, που θα θέλατε πολύ να δουλέψετε μαζί του;

«Ναι, υπάρχουν κάποιοι ηθοποιοί και σκηνοθέτες που θα ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω μαζί τους. Σε κάποιους από αυτούς, που έτυχε να μιλήσουμε, τους το έχω πει κιόλας. Πιστεύω πως θα έρθει η στιγμή που θα γίνει αυτό πραγματικότητα».

Η μουσική και οι στίχοι, τι ρόλο παίζουν στη ζωή σας;

«Πολύ μεγάλο. Σε όλο μου το 24άωρο η μουσική είναι παρούσα. Την παρακολουθώ και προσπαθώ να μαθαίνω όλο και περισσότερα πράγματα για το είδος της. Δεν ακούω τα πάντα. Αγαπώ πολύ τον συνδυασμό, μουσική-στίχος-φωνή, και όταν ένα τραγούδι πληρεί και τις τρεις αυτές προϋποθέσεις, τότε το ακούω. Η μουσική, όταν είμαι κουρασμένη, με ξεκουράζει. Όταν είμαι στενοχωρημένη θα μου δείξει τρόπους ώστε να μπορέσω να χαμογελάω. Επίσης, θα με ταξιδέψει και θα μου δώσει δύναμη σε δύσκολες στιγμές να προχωρήσω. Από το δημοτικό σχολείο ακόμα, από την στιγμή που έμαθα να γράφω και να διαβάζω, όλα όσα αισθανόμουν, τα έγραφα σε χαρτί. Στην αρχή όλα ήταν μπερδεμένα, δεν έβρισκες άκρη. Σιγά-σιγά άρχισαν να παίρνουν μορφή, άλλα σε σκετσάκια, άλλα σε στίχους. Αυτό δεν σταμάτησα ποτέ να το κάνω. 

Συναισθήματα, ανησυχίες, απορίες, εμπειρίες, όλα εκφράζονται από την πένα».

Η ενασχόληση με τα blogs και τα sites πως προέκυψε;

«Αυτό και αν ήταν τελείως τυχαίο! Όλα ξεκλινησαν το 2004, που αγόρασα για πρώτη φορά computer. Θυμάμαι το αγόρασα και καθόμουν και το κοίταγα κι έλεγα, τι είναι τούτο; Το αγόρασα όμως γιατί είπα όλα αυτά που γράφω στο χέρι ας τα γράφω στο computer. Τότε μαζί με την αγορά έπαιρνες και τρεις μήνες δωρεάν σύνδεση internet. Αυτό ήταν η αρχή. Αφού έμαθα πως ανοίγει και πως κλείνει ένα computer (εξακολουθώ να μην ξέρω τίποτα άλλο, ούτε πρόγραμμα δεν ξέρω να προσθέσω), κι αφού με ενημέρωσαν οι φίλοι μου ότι υπάρχει και email για την αλληλογραφία μου, έμαθα κι αυτό στο yahoo. Εκεί είδα ότι υπάρχει το geocities και μπορούσα εύκολα να φτιάξω το δικό μου site. Έτσι λοιπόν έκανα το δικό μου site που αφορούσε εμένα μαι την δουλειά μου. Σερφάροντας έμαθα τα portals και τότε μου μπήκε η ιδέα να δημιουργήσω κι ένα site με ειδήσεις και άρθρα. Ελα όμως που δεν ήξερα πως γίνονται όλα αυτά; Η ιδέα όμως μου είχε σφηνωθεί για τα καλά και άρχισα να ψάχνω να δω πως γίνεται. Το geocities ήταν πάλι η βάση μου. Το πρώτο portal ανέβηκε εκεί. Ξενύχτησα, διάβασα, έμαθα τα βασικά και όπως λένε, ρωτώντας πας στην πόλη. Το 2005, μετά από ένα χρόνο πείσματος και με πολλά ξενύχτια, για να μάθω να φτιάχνω site. Τότε δεν υπήρχαν οι ευκολίες και οι εφαρμογές που βρίσκει κανείς σήμερα. Τότε υπήρχε η γλώσσα html που έπρεπε να διαβάζεις κώδικες για να κάνεις σελίδες. Βγήκε, λοιπόν, στον «αέρα» κι επίσημα το portal όπου φυσικά υπάρχει μέχρι σήμερα με το δικό του domain. Φέτος, ασχολήθηκα και με την blogsfaira και με κέρδισε και αυτή. Τελικά, όλα αυτά που κάποτε έγραφα σε χαρτί τώρα πια τα γράφω στο blog μου».